تویِ خبرها گفتند دلداده ای تلف شد

اسطوره عاشقی، معصوم و جان به کف شد

پرونده قتلشو به خبره ها سپردند

اما حتی یکیشون، راه به جایی نبردند

نه اثری زِ دارو، نه زخمِ ساده ای بود

تمومِ شهر دنبالِ یه راهِ چاره ای بود

نه مرگِ اون زِ سکتهِ یا تنگیِ هوا بود

نه دورو اطراف اون حتی یه ردِ پا بود

رنگِ اتاق مقتول به رنگِ بی کسی بود

انگار تا لحظه مرگ، چشم به راه کسی بود

تو گلدونِ اتاقش گلای پژمرده بود

قرصایِ دلتنگیشو، سرِ ساعت خورده بود

رویِ میزِ اتاقش، یه دفترِ پاره بود

برایِ کشفِ علت، انگاری تک چاره بود

به رویِ تختِ سردش، یه دنیا عکس ردیف بود

خبر زِ عشقی رفته، با قولایی ضعیف بود

دستِ یه زن کنارِ دستایِ بی کسش بود

یه دستهِ گلِ قرمز، تو اون یکی دسِش بود

لای کتابی اونجا، بود نامه هایی رنگی نوشته بود

که باید به حرفام دل ببندی نوشته بود

که عشقم پُر از مِهرُ جنونه

وقتی تو نیستی اینجا، دو چشمام پُر زِ خونه

خلاصه کلی نامه با حرفایِ قشنگ بود

مظنون قصه ما، یه عالمه زرنگ بود

تو دستِ سردِ اون، یه حلقه طلا بود

اما تنِ غریبش، معصوم و بی صدا بود

تو کشویِ اتاقش، پیدا شدش یه نامه

نوشته بود نمی خوام بی تو بدم ادامه

نوشته بود غریبه بیا کنارِ قبرم

تموم شده تحمل، با قطره های صبرم

نوشته بود وداعت دنیامو زیرو رو کرد

زدم رو دستِ مجنون، دلم به غصه خو کرد

نوشته بود سرت را شبا کجا میذاری؟؟

برایِ کی گلایِ قرمزتُ میاری؟؟

نوشته بود که گلات هنوز تویِ گلدونه

چشام تا لحظه مرگ، خیره به در می مونه

نوشته بود که مرگم هیچ علتی نداره

تنها دلیلِ مرگم جدایی بود، ستاره

نوشته بود جداییش علتِ مرگِ من شد

عشقِ دروغینِ اون آلتِ قتلِ من شد

قبل از وداعِ تلخم، دعایِ من همینه

الهی هیچ عاشقی غمِ دوری نبینه

الهی هیچ چشایی چشم انتظار نمونه

قدرِ یه قلبِ پاکو هرکی داره بدونه

الهی که عاشقا با همدیگه بمونن

یا الکی زِ عشقی که ندارن نخونن

پرونده قتلِ این، پرنده دلداده

برای ختم و بستن دیگه بودش آماده

تو خبرا نوشتن ، علت مرگ جنون بود

هیچگی نگفت جدایی عاملِ مرگِ اون بود

مرگِ این دلداده رو، همه کردند فراموش

یه مدته تو قبرش، اون آرمیده خاموش

این قصه که تموم شد، اما دیگه نذارید

تو باغچه دلاتون گلِ وفا بکارید

تا که گلی دوباره تو تنهایی نبازه

برای آشتی کردن، همیشه جاده بازه.....